Uwielbiałam mięso. Kotlety, boczek, kiełbasy, wieprzowinę, kurczaka, dziczyznę, o matko, wszystko co pachniało mięsem pachniało obietnicą chwilowego spełnienia. Nie zagłębiając się w to, czym było dla mnie mięso przez niemal 20 lat mojego życia, pewnego dnia jedno danie zmieniło moje nastawienie do tego co jem.
 |
| źródło: http://adamczewski.blog.polityka.pl |
Otrzymując coś podobnego na talerzu (jeszcze z uszami)
przed oczami stanęły mi zające, które miewałam okazję widywać na wsi. Idąc dalej, nigdy nie reagowałam konwulsjami czy łzami gdy rodzice, w dzieciństwie, tłumaczyli mi czym jest polędwica albo z czego składa się potrawka z kurczaka. Zero negatywnych odczuć.
"To tylko jedzenie"
"To tylko jedzenie"
Patrząc na to zdjęcie widzę zwłoki. Oskalpowane ciało.
Istotę, która żyła, cieszyła się tym życiem, funkcjonowała. To samo zobaczyłam na moim talerzu, odechciało mi się jeść.
Istotę, która żyła, cieszyła się tym życiem, funkcjonowała. To samo zobaczyłam na moim talerzu, odechciało mi się jeść.
Dlaczego nie jem mięsa?
Bo jestem istotą, która, z biologicznego punktu widzenia, może się obejść bez jedzenia mięsa. Mamy soję. Mamy warzywa i owoce z całego świata. Nie żyjemy w surowych warunkach, przecież zimą grzeją w kaloryferach, nie? Nie jem mięsa bo nie chcę jeść innej żywej istoty.
 |
| żródło: drapieżniki.pl |
